امّت در نمازها ، دعاها و مجالس عمومى به درگاه خداوند دعا مىكنند كه گرفتارىهاى آنان رفع شود ، امّا دعاى آنان مستجاب نمىشود و خداوند رحمت خود را از آنها مىگيرد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله بارها تأسّف خود را از عمل نشدن به وظيفهء امر به معروف و نهى از منكر ميان مسلمانان ابراز مىداشتند و مىفرمودند : « روزى فرا مىرسد كه مردم امر به معروف و نهى از منكر را ترك مىكنند ، زمانى نيز مىرسد كه مردم به جاى اين‌كه امر به معروف و نهى ا زمنكر كنند ، نهى از معروف و امر به منكر مىكنند ، در چنين روزگارى بلا و مصيبت همچون باران بر سر اين ملّت مىبارد » . 3 - 4 . گمراهى مصداق ديگرى از نهى از معروف و امر به منكر اين است كه عدّه‌اى نه تنها خود در نماز جماعت شركت نمىكنند ، بلكه ديگران را هم از حضور در مسجد و شركت در نماز جماعت منع مىكنند . برخى خودشان خمس نمىدهند و مانع از آن مىشوند كه ديگران هم خمس بدهند . گروهى غيبت مىكنند ، در جامعه شايعه‌پراكنى مىكنند و آبروى ديگران را به خطر مىاندازند و ديگران را هم به انجام دادن اين اعمال ترغيب مىكنند . گاهى اوقات عدّه‌اى از مردم ، از اداى وظيفه امر به معروف و نهى از منكر توسّط ديگران هم جلوگيرى مىكنند . چنان‌چه بر اثر ترك امر به معروف و نهى از منكر يا انجام دادن آن به روش نادرست موجبات گمراهى و انحراف فردى از انسان‌ها فراهم شود ، گناه آن معادل گمراهى تمام افراد جامعه است . قرآن كريم مىفرمايد : « . . . من قتل نفسا به غير نفس او فساد فكانما قتل